Opvoeding

Een familiaire slaappartij

Rommelig bed

Het is zover! Wat hebben de kids (naja de boys, niet de baby) er naar uitgekeken. Ze hebben het er al tijden over en nu het vakantie is, mag het ein-de-lijk...

...Met z’n allen beneden logeren (ik herhaal zonder baby). We hebben het één keer eerder gedaan en ze zijn het niet vergeten. Het wordt een soort familie-traditie. Voor de jongens is het één groot feest! Voor ons als papa en mama is het even hard werken, want behalve de kinderen alvast hun pyjama’s aan laten trekken, kunnen ze niet veel helpen voorbereiden. Dus ons logeerpartijtje ging als volgt: 

  • Kids rennen naar boven, doen hun pyjama aan. Oeps schoon ondergoed vergeten of de ander: in het geheel het ondergoed vergeten onder de broek: dus alles overnieuw.
  • De matrassen worden naar beneden getild.
  • Jongens in pyjama’s (inclusief ondergoed) springen van de bank op het eerste matras dat ligt.
  • Waarschuwen.
  • Tweede volwassen matras komt erbij.
  • Valpartijtje: AU en huilen.
  • Troosten en nog een keer waarschuwen.
  • Matrassen van de jongens komen erbij. Ik bedenk me dat het niet handig was hun bedden gisteren te verschonen, omdat ze nu op de niet zo schone woonkamervloer komen te liggen.
  • Nog een valpartijtje: AU en huilen.
  • Wij denken eerst: Help dit zou een ontspannen avond worden.
  • En dan denken wij: Oh er wordt gehuild, snel troosten.
  • Beddengoed wordt erbij gegooid.
  • Jongens stuiteren van matras naar matras (let wel: dit keer geen valpartijtjes).
  • Co-sleeper van baby aan ons bedframe boven wordt wat lager geschroefd, want nu ligt co-sleeper stukken hoger dan het bed omdat het matras niet meer op het bed ligt. Dus manlief aan het schroeven en aandraaien. Co-sleeper opnieuw opmaken.

Dan dragen we de kids op te stoppen met apekooien in de woonkamer en ploffen we met chipje en drankje op de bank. Wat een gezelligheid. We kijken elkaar aan, kijken van elkaar naar de kids en fluisteren dan tegen elkaar: ‘Dit is toch alles wat we ooit wilden en waar we van droomden?’

Na de film kruipen we onder de wol en doen om 21.15 uur de lampen uit. Enkele stoeipartijen later, zeggen we de kids dat ze écht stil moeten zijn nu en we gaan slapen. Nog weer enkele kietelpartijen en ‘ik vindjouliefs-mama/papa’ later, zeggen we dat we nu écht naar dromenland gaan… Enkele hoestpartijen van beide jongens volgen en dan is het dan echt stil. Ik grinnik in mezelf, liggen wij ook een keer eerder dan 0.00 uur. Ik hoor de jongens zwaarder ademen en in slaap vallen. Rust…

En dan, na een half uur: een luidkeels krijsende baby:

  • Één van ons loopt omhoog, troosten, speentje.
  • Terug op ons matras kruipen.
  • Opnieuw huilpartijtje bij de baby.
  • Voorgaande herhaalt zich enkele keren.
  • Dan een paar uur slaap. En om 4.30 uur voeden.
  • In onze slaapkamer bij de co-sleeper bedenk ik me wazig: waar moet ik voeden, ons matras beneden ophalen is uiteraard geen optie…
  • Ik ga op een stoel in een andere kamer zitten.
  • Baby terugleggen.
  • Naar beneden en even slapen.
  • 7.00 uur: hoestpartij van de middelste.
  • Iedereen wakker.
  • Einde rust.

“Mama gaan we vanavond weer bij elkaar logeren?”
“Nee lieverd, vnaaf niet…”
“Waarom niet?”
“Nou het is best veel werk hè alles naar beneden tillen en weer omhoog enz.”
“Ik kan mijn eigen deken wel tillen hoor?!”
“Nou een andere keer weer jongen, niet meer deze vakantie. Mama wil vanavond even goed slapen en uitrusten in ons eigen bed…”

Mama heeft behoefte aan een partijtje… aan een partijtje rust. Maar nu eerst de dekbedden en matrassen weer omhoog, ons eigen beddengoed verschonen en ohja de co-sleeper weer omhoog schroeven. Maar onderstaande van onze slaappartij is onvergetelijk:

  • De verwachtingsvolle uitspraken de hele dag: “Vanavond gaan we bij elkaar logeren hè mama/papa?”
  • De sprankelende oogjes toen we de kamer ombouwden.
  • Mogen knuffelen en troosten na de valpartijtjes.
  • De schaterlachen onder de kietelpartijen.
  • Oké, de hoest- en krijspartijen hadden wel overgeslagen mogen worden ;).
  • Het met elkaar genieten van en dankbaar zijn voor samen zijn.
  • Tegen elkaar aankruipen bij de knuffelpartijtjes en hun handjes op onze handen voelen.

Een logeerpartij, bestaande uit vele partijtjes, waarbij we een partij rust en slaap hebben gemist, maar vele partijen liefde rijker zijn. Ach, we halen het vanavond wel weer in.
Hoop ik.

Nieuwsbrief

Meer inspiratie, mooie momenten van oplichting, ideeën om zelf of anderen wat op te lichten, jezelf lichter te voelen of even stil te staan? Schrijf je in!

Galerij

Video

Rens licht op is een verzamelplaats voor bijzondere, verrassende, kostbare, ontroerende en stilzettende momenten van mij én jullie om elkaar te raken en inspireren met wat er toe doet.

© 2018 Rens Licht Op

Je hebt toestemming om teksten te kopieren of af te drukken voor eigen gebruik en informatieve doelen. Neem dan wel even een vermelding naar deze website op. Verveelvoudiging, distributie, commercialisatie of exploitatie door derden mag niet zonder mijn expliciete toestemming. Neem contact op met Rens via social media of Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.