Opvoeding

Mama komt logeren en tuurt met open ogen het donker in… (SPRANKEL #4)

Het is zover. Hoe vaak we de vraag deze meivakantie (en al ver voor die tijd) al wel niet langs hebben horen komen.

Papa wanneer kom je bij mij slapen? Mama wanneer kom jij bij mij logeren? Gisteren was het zover… en het gaf me een mooi inkijkje in jouw hart.

Je stuitert de hele dag al heen en weer tussen de bank, de stoelen, buiten en binnen. Met glimmende oogjes vraag je:
‘Is het al avond?’
‘Nee lieverd het is 11 uur ’s ochtends.’
Wat duurt wachten tot het avond is toch lang voor je.
‘Gaan we dan ook een ontbijtje eten in bed mama?’
‘Bedoel je als we wakker worden lieverd?’
‘Neehee, als we naar bed gaan!’
‘Je bedoelt dat we als het donker is, we in bed iets snoepen?’
‘Jaaa!’ brul je.

De voorpret duurt de hele dag. De knuffels die ik overdag krijg zijn eindeloos. Verschillende vocale uitingen vliegen ons om de oren. ‘Mama (of papa) komt vanavond bij mij logeren’ schreeuwen jullie enthousiast door het huis.

Na het avondeten wordt je bed uitgeschoven, worden er matrassen versleept en kasten versjouwd. Dan maken we voor papa en de één een dienblad lekkers klaar, voor mama en jou ook. Blij roepen jullie welk lekkers in welk bakje moet. Maar van jou mogen we het pas opeten als jij en ik in bed liggen. Dat wordt nog een hele beproeving… voor mij dan. Aan jouw uithoudingsvermogen kan ik namelijk niet tippen.  
Je hebt bedacht dat je eerst even samen wilt gamen en daarna een filmpje wilt kijken in bed. Dicht kruipen we naast elkaar op de bank.
‘Welk spelletje wil je mama?’ We overleggen en beginnen uiteraard met een Cars-game. Je blijft dicht tegen me aan zitten. Lief leg je me uit hoe het moet, wanneer ik op welk knopje moet drukken en dat we uit de handen moeten blijven van de slechterik. Ik bak er niet veel van.
Zachtjes pak je mijn controller: ‘Zal ik het even voor je voordoen?’ Ik stamel denk ik wat, want ineens heb je mijn controller al vast. ‘Kijk als je hier twee keer op drukt krijg je een superschild, zie je dat? Zie je mama? Kijk! Kijk!’ Je helpt me een slag in de rondte door deze chaos van auto’s heen.

Het lekkers mag nog steeds niet op tafel vertel je me, nadat ik toch een zwakke poging heb gedaan alvast iets te mogen verorberen. Oh nee… het is écht bedoeld voor boven. Na een uurtje, kan ik de verleiding niet meer aanzien: ‘Zullen we boven een filmpje gaan kijken?’ stel ik voor. Je stemt in, het is ook al best laat voor jou.
‘Zullen we het dienblad samen omhoog tillen mama?’
‘Nou eh…’
‘Kijk dat kan best wel hoor…’ Je pakt een kant… de zelfoverschatting: ‘Ohnee, toch niet. Pak jij het maar mama.’

In mijn gedachten nestelen we ons nu direct lekker in bed… maar nee hoor. Stralend laat je me eerst een kwartier alles in je kamer zien, alsof ik er nog nooit geweest ben. En ik reageer alsof ik de spulletjes voor het eerst in mijn leven zie.
‘Kijk mama hier was mijn kalender vol en toen gingen we ‘pizza di papa’ eten (lees: papa’s home-made pizza’s). En zie je deze Lego mama? Ja zie je hem? Nou die is stuk. En kijk zie je die auto? Die is van mij!’ En zo ratel je nog even door. ‘En zie hier mama! Ken je deze poster?’ Je trekt ergens een groot papier vandaan vol race-auto’s. Je benoemt ze allemaal en geniet van de kleuren, de voertuigen en de loopings die je ziet. Samen geven we de poster een plekje in je kamer.
Ik wilde dat ik elke keer weer zo kon kijken naar wat (of wie…) ik zie. Dat ik jouw verwondering over kon nemen.

Dan gaan we liggen en zetten Robin Hood op Netflix aan. Je weet precies wat er gaat gebeuren en vertelt honderduit wie goed is en wie slecht. Ik geniet van jouw lieve stemmetje, dat ik denk ik meer hoor praten dan die van de middeleeuwse held zelf. En eindelijk mogen we snoepen.
‘Kijk mama, weet je wat lekker is? Je pakt een berenchipje en stopt drie M&M’s in zijn buikje en houdt het voor me: ‘Oh dat wist ik niet!’ breng ik uit, ‘Lekker zeg, eet maar op!’
‘Nee die is voor jou!’
‘Oh wat lief! Dankjewel.’ Ik stop het in mijn mond. Het smaakt inderdaad best aardig ontdek ik. Als het bakje leeg is, steek je je hand naar mij uit: ‘Hier mama.’ De laatste M&M geef je aan mij… Terwijl je net hebt gezegd, dat je nog wel wat meer lust (oeps heb ik teveel gegeten 😉?).  
‘Eet jij maar lekker op jongen,’ zeg ik terwijl ik je een kus op je voorhoofd geef. Je stopt hem in je eigen mond. Dan zie ik dat je moe wordt: ‘Zullen we maar gaan slapen schat?’
Je stemt met mijn voorstel in. We kruipen onder de warme wol. Maar niet nadat jij eerst mij vijf knuffelberen, knuffelleeuw en aap hebt gegeven en ik nog moet zoeken naar een plekje ertussen voor mijn eigen hoofd. We sluiten de dag af en geven elkaar een kus. Je hoofd zie ik bijna niet, tussen de nieuwe grote knuffel die je op de rommelmarkt hebt gescoord.
‘Slaap lekker lieverd.’

Ik voel je ademhaling langzamer worden. Met mijn hand op je borst val je in slaap. Ik staar naar de balken in je plafond en naar de poster die we net tot jouw grote tevredenheid hebben opgehangen. Nog even lig ik wakker. Van zoveel ‘geven om niet’. Van zoveel tevredenheid. Van de zorgzaamheid die ik weer in je zie. Van het mij helemaal willen meenemen in jouw wereld. Van je verwondering. Van je genieten van het toeleven naar samen zijn. Van hoe jouw ogen de wereld zien. Van het feit dat ik je soms misschien al teveel wil laten kijken door mijn volwassen ogen.

Het is laat. Ik doe mijn eigen ogen dicht. Misschien moet ik dat vaker doen. En meer door de jouwe kijken.

De volgende ochtend kijk je me wakker aan. Weer een dag om door jouw heldere ogen te mogen kijken…
#SPRANKEL… #DOORJOUWOGEN

 

Nieuwsbrief

Meer inspiratie, mooie momenten van oplichting, ideeën om zelf of anderen wat op te lichten, jezelf lichter te voelen of even stil te staan? Schrijf je in!

Galerij

Video

Rens licht op is een verzamelplaats voor bijzondere, verrassende, kostbare, ontroerende en stilzettende momenten van mij én jullie om elkaar te raken en inspireren met wat er toe doet.

© 2018 Rens Licht Op

Je hebt toestemming om teksten te kopieren of af te drukken voor eigen gebruik en informatieve doelen. Neem dan wel even een vermelding naar deze website op. Verveelvoudiging, distributie, commercialisatie of exploitatie door derden mag niet zonder mijn expliciete toestemming. Neem contact op met Rens via social media of Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.