Opvoeding

Oeps! Wat ik nooit meer doe met de berg knutselwerkjes, knipsels en kleurplaten...

'Mama??!!
'Ja lieverd?'
Verbouwereerd: 'Mijn tekening zit erin!!'

Waarin schat?’
Kleuterlief wijst met grote ogen naar de kliko, waar ik net een krant in laat verdwijnen.  
Oeps, betrapt. Het is beschamend om op te schrijven, maar als ik héél eerlijk ben is het al de tweede keer. Ik voel m’n wangen oplichten, terwijl ik mezelf ook nog hoor uitbrengen dat die kleurplaat er vast per ongeluk in is beland… ‘Hoe kan dat nou? Nou mama zal hem er snel weer uithalen hè lieverd!’

‘Oh wauw wat mooi!’ ‘Daar heb je hard je best opgedaan!’ De zoveelste kleurplaat, knipsel of knutselwerkje van school, kinderdagverblijf en BSO komt me onder ogen. Massaal vinden ze hun weg naar ons huis… Het magneetbord in de keuken is vol: de magneet-werkje ratio is scheef, aangezien we te kampen hebben met een permanent tekort aan (stevige) magneten of een te klein magneetbord of een te grote hoeveelheid werkjes, net hoe je het ziet. Ik betrap mezelf er regelmatig op… ik kijk soms niet zo goed naar het werkje en ben dan al bezig met: waar ga ik die nu weer laten en ga ik dit straks bewaren of niet?

Over dat bewaren. Over mijn huidige systeem, een gecombineerde methode van tips van vriendinnen en (oud-)collega’s, ben ik best tevreden. Één keer in de zoveel tijd als ze lang genoeg gehangen/gelegen hebben, werk ik het bord vol knutselwerkjes door (evenals de speelgoedbak en andere platte objecten zoals tv-meubel en eettafel waar de werkjes de neiging hebben zich op te stapelen). Daarna vindt de grote schifting plaats in drie niveaus, let wel dit zijn vrij rationele niveaus want met name niveau 3 kan erg emotioneel zijn. Ratio moet enigszins de boventoon voeren in dit systeem, al faal ik hierin ook wel. Nou hier volgen de drie niveaus:

  1. Het Wauw-oh-en aww niveau: schattig werkje, mooi, ‘eerste keer-werkje’ (eerste kopvoeter, eerste huis, eerste keer naam schrijven etc.) of werkje met emotionele waarde (vaak die met de hartjes). Deze stop ik in een map (voor elk kind een andere map), waar zo’n 100 Action insteekhoesjes in zitten. Deze mappen staan bovenop de kinderkledingkast, zeer handig want elke keer de vliering op voor iets dat ik wil bewaren, werkt niet.
  2. Het Mwoah – kindlief hecht er nog waarde aan – het is te vroeg om weg te gooien - niveau: dit werkje krijgt een plekje op (het magneetbord in) de kinderslaapkamer. (En als ook dit bord te vol hangt, valt dit werkje vaak de behandeling van niveau 3 ten deel).
  3. Het dit-krijgt-een-enkeltje-kliko-cadeau niveau (werkjes waar we er al tig van in de map zitten/de zoveelste kopie van een kralenplank of een dit-maken-ze-elke-dag of hier-is-niet-echt-hun-best-voor-gedaan-werkje). Dit gooi ik op een ongezien ogenblik weg (oké dit poog ik buiten hun ogen om weg te gooien).

Het systeem klinkt wat hard misschien, maar in my defense 😉 de mappen zitten heel vol! En nog ter aanvulling: met sommige werkjes heb ik een wat ambivalente relatie omdat de ontvanger van de werkjes per minuut wisselt. ‘Kijk deze heb ik voor jou gemaakt mama, ogen dicht!’ en vervolgens als papa thuiskomt is het: ‘Kijk papa deze is voor jouuu!!!!’ En dan zijn we zomaar van eigenaar gewisseld en ben ik werkjeloos. Bij dit type werkje twijfel ik dan ook vaker over onder welk niveau het valt.

Oké heel eerlijk: nadat er twee keer weer tekeningen uit de kliko waren gevist, had ik mezelf voorgenomen de niveau-3 werkjes weg te gooien als de kinderen op bed lagen. Wellicht overbodig, maar dit geldt ook voor het maken van de schifting. Maar het was koud buiten, het waaide en regende en ik besloot de niveau 3 werkjes tussen de krant te stoppen die ik ‘zometeen’ in de papierkliko zou gooien als ik ook het andere oud papier in de kamer had verzameld.
Afijn. De krant lag op de speelgoedkist. Toegegeven: niet handig. De speelgoedkist werd geopend om iets te pakken. De krant viel op de grond. Alles wat in de krant was gestopt viel eruit en de tekening werd gesignaleerd. ‘Nou hoe die daar nou weer terecht komt?’ hoor ik mezelf weer zeggen. En ik prop de kleurplaat onder een magneet die het gewicht van zijn vracht bijna niet meer kan houden. Nu voelde ik me wel erg vervelend. Ben jij er ook wel eens op betrapt?

En toen het me dus voor deze derde keer overkwam, kwam het ware niveau van de werkjes bij me naar boven. Mijn kids maken elk werkje met dezelfde bedoeling (meestal dan). Ze doen er hun best op, zijn trots op hun creaties en bovenal: ze willen hun creatie delen, geven hun van ijver doordrenkte knutselwerk (opperste concentratie-tong uit de mond) vaak met liefde weg aan hun ouder(s)/verzorger(s). En ik? Ik heb moeite er goed aandacht aan te geven, omdat ik het eten tegelijk op tafel moet zetten, een ander huilt en mijn hoofd al nadenkt over op welk niveau dit werkje thuis hoort. Mijn gedachten zijn er vaak niet helemaal (de voorgaande twee woorden kan je ook omdraaien) bij, terwijl zij met hun hele hart iets weggeven van zichzelf, zonder er iets voor terug te willen. Het is een kostbaar cadeau. Daar waar wij mensen materiële zaken vragen is een kinderwerkje vaak nog meer een uiting van liefde. Hoe vaak ben ik niet blij als ik een verlanglijstje van een medevolwassene zie, waar ik op een link kan klikken naar een webshop en alleen nog maar hoef af te rekenen? Heerlijk makkelijk. En hoeveel effort stop ik daar dan in? En gaat het dan niet om het hebben (blog hierover volgt later).

Vanavond kwamen de jongens thuis met elk wel twee of drie (!!) werkjes en ik neem mezelf op dat moment voor om er de volle aandacht aan te geven, ervan te genieten als ze zeggen ‘die is voor jou mama!’ en mij helemaal in te leven in het niveau van hun gift: je uiterste best doen iets moois te maken en het dan nog weggeven ook. Mijn drie niveaus lijken ineens niet meer zo belangrijk. Ze komen later wel weer eens om de hoek kijken.
De kliko ook, maar dan écht als ze allang onder zeil zijn 😉.

(Ps. Tip van de dag zelf van een andere moeder gekregen: fotootjes maken van de werkjes en deze als een collage toevoegen aan het fotoboek van je kind.)

Nieuwsbrief

Meer inspiratie, mooie momenten van oplichting, ideeën om zelf of anderen wat op te lichten, jezelf lichter te voelen of even stil te staan? Schrijf je in!

Galerij

Video

Rens licht op is een verzamelplaats voor bijzondere, verrassende, kostbare, ontroerende en stilzettende momenten van mij én jullie om elkaar te raken en inspireren met wat er toe doet.

© 2018 Rens Licht Op

Je hebt toestemming om teksten te kopieren of af te drukken voor eigen gebruik en informatieve doelen. Neem dan wel even een vermelding naar deze website op. Verveelvoudiging, distributie, commercialisatie of exploitatie door derden mag niet zonder mijn expliciete toestemming. Neem contact op met Rens via social media of Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.