Oplichters

Dit cadeau pakt verkeerd uit: vragend kijkt hij me aan… (SPRANKEL#3)

Het goed bedoelde cadeautje na ons weekendje weg met zijn tweeën, staart me aan vanuit de koekjesla… 

 We komen weer thuis van een weekendje weg met zijn tweeën. Als cadeautje en omdat we weten dat jullie er zo gek op zijn, hebben we voor jullie alle drie een chocolade haas gekocht. Twee jongens-versies en één meisjes-versie… (Ik vrees dat we niet heel genderneutraal opvoeden, sorry 😉). 

Voorzichtig heb ik het tasje met de hazen vervoerd door de Limburgse heuvelen, om het vervolgens toen we bijna weer bij het hotel waren toch keihard op de grond te laten vallen….
Zó motorisch onhandig…
Zó Rens…
En ik heb de hoop op gegeven hierin nog te kunnen ontwikkelen 😉. 

We besluiten dat de stukgevallen jongenshaas dan maar voor onze dochter is (‘Ze heeft het toch nog niet in de gaten…’). De nog hele meisjeshaas is dan maar voor één van de jongens. Ach, het verschil is ook bijna niet te zien. Zo dragen we toch een genderneutraal steentje bij in onze opvoeding. Als de meisjeshaas wordt overhandigd, kijkt de één er naar, trekt enthousiast het papier eraf en hapt de oren van het beest af. 

Maar jij doet dat niet. Je bewondert de haas en drukt hem dicht tegen je aan. Dan begin je zachtjes te snikken en kruip je tegen ons aan. Ook een dag later doe je hetzelfde. ‘Ik vind hem zo mooi,’ huil je. En dan leg je het uit: ‘Ik wil het papier niet eraf halen. Ik wil hem niet opeten…’ je haalt je neus op. Ach lieverd… heb je daarom nog geen hapje gegeten… Het is jouw grote schat en je bewaakt haas met je leven. Niemand mag hem aanraken.
Zonet opende ik de koekjeslade en daar ligt hij. Hij kijkt me aan met zijn grote ogen. Ik weet niet wat hij wil zeggen: ‘Eet me alsjeblieft op?’, ‘Laat me hier maar lekker liggen?’ Of ‘Hoor eens, ik voel me afgewezen, ik kom niet tot mijn doel, namelijk het buikje vullen van je zoon?’ Nog even en ik vreet het ding zelf op en dan is het haas zijn schuld, want hij bleef me maar aanstaren. 

Ik knipper even met mijn ogen om de denkbeeldige stem van haas uit te schakelen in mijn hoofd. Ik kijk naar jou. Nog steeds heb je er geen hapje van geproefd. Misschien kunnen we hem zo samen open maken, het omhulsel op je kamer hangen en dat ik hem voor je breek in plaats van jijzelf? Maar eerlijk is eerlijk, ook ik vind het nu wel erg moeilijk om haasje in stukken te hakken als ik me jouw waterige oogjes weer voor me zie. Hmmm... ons cadeau pakt niet zo handig uit.
Zucht… jij met je paar jaar oud pakt voor mij nu wel een heel mooi cadeau uit (check mijn fietstocht). Jullie schatten zijn zó anders dan die van de grote mensen. Jullie zijn met zoveel minder, zoveel meer tevreden dan zij. En jullie sluiten zoveel makkelijk iets of iemand in je hart… #SPRANKEL #SPRANKELJIJMEE?

Nieuwsbrief

Meer inspiratie, mooie momenten van oplichting, ideeën om zelf of anderen wat op te lichten, jezelf lichter te voelen of even stil te staan? Schrijf je in!

Galerij

Video

Rens licht op is een verzamelplaats voor bijzondere, verrassende, kostbare, ontroerende en stilzettende momenten van mij én jullie om elkaar te raken en inspireren met wat er toe doet.

© 2018 Rens Licht Op

Je hebt toestemming om teksten te kopieren of af te drukken voor eigen gebruik en informatieve doelen. Neem dan wel even een vermelding naar deze website op. Verveelvoudiging, distributie, commercialisatie of exploitatie door derden mag niet zonder mijn expliciete toestemming. Neem contact op met Rens via social media of Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.