Oplichters

Bejaard Gegiechel

We hebben best haast, want op woensdagmiddag naar het gemeentehuis gaan om je paspoort te verlengen was geen slim besluit.

Ik ben op zoek naar gekleurde tulpen voor iemand, maar nergens te vinden. Dan besluit ik toch maar terug te gaan naar de eerste winkel waar ik al geweest was, die dan nog wel witte tulpen hadden. Snel een bos gepakt en een andere bos waarvan ik hoop dat die dan toch lichtgeel is. Wit en geel waren moeilijk te onderscheiden in het pad van de supermarkt. 

Ik snelwandel naar de servicebalie om af te rekenen, maar ik stuit op een ouwe opa. Hij is niet gewoon oud, maar stokoud. En daarbij lijkt hij ook niet meer helemaal in het hier en nu. Onvoorstelbaar dat deze man hier alleen rondloopt. Onze middelste draait rondje na rondje met de baby in de maxi-cosi in het gangpad. De oude man had het niet gezien, en ik had niet gezien dat hij er langs wilde. Oh oh… de beste baas struikelt bijna over mijn zoontje.

En dan gebeurt er iets onverwachts. De man begint te giechelen. Het was een giechelen zoals wanneer zenuwen toch hun weg naar buiten weten te vinden, of zoals schoolmeisjes doen als die ene leuke jongen langs loopt. Een hoog en hard geluid. Hij reageert niet helemaal als ik wat zeg, hij is er niet helemaal bij lijkt het. Maar hij zegt wel lieve dingen: ‘Hé grote knul’ en dan ‘Hoi héee’ op vriendelijke toon. Dan steekt hij zijn hoofd plots bijna geheel in de maxi-cosi. Enthousiast zegt hij: ‘Wat een flink jongetje, met zulke grote ogen!’ en hij werpt een vlugge blik op mij. Giechelend kijkt hij opnieuw in de maxi-cosi en dan weer naar mijn middelste zoon, ‘Hee hoi hihihihi’ klinkt het opnieuw. De bejaarde draait wat om zijn eigen as. Ik loop onnozel wat achter de feiten aan en kijk zelf ook eens in onze maxi-cosi… mijn baby heeft toch écht een knalroze jasje aan, inclusief knalroze mutsje met zelfs haar naam erop…

‘Flink jongetje’…. Hmmm… Ik grinnik wat in mezelf.

Dan valt me de muziek op die precies dan speelt in de supermarkt, een nummer waar ik geregeld emotioneel van word: ‘I love my life’ van Robbie Williams. (https://www.youtube.com/watch?v=j4ggyO-OFXU). Een lied over het ouderschap. Over de zorg die je kan hebben over je kinderen. Over de wensen die je voor ze koestert. Over de liefde die je voelt en die onpeilbaar diep is. Over ouder worden. Over hun nu nog kleine handen, die op een dag, hopelijk, als alles goed gaat, de jouwe mogen dichtvouwen.

De muziek en het beeld van de negentig-plusser smelten samen. Ik kijk naar hem en heel even voel ik het. Ja wat voel ik? De blijdschap over wat ik zie: ouder worden en nog zoveel vreugde en jeugdigheid uitstralen. En bovenal: ouder worden en nog steeds omzien, omzien bijna woordeloos. Enkel met wat gegiechel en 'de herhaling van 'Hée's', 'Hallo's' en 'Hooiiiiis'. Hij is er niet helemaal bij en valt bijna om. Nog net weet hij zichzelf in evenwicht te brengen. Ik dring niet helemaal tot hem door. Maar hij heeft plezier en de twinkeling in zijn ogen is goud waard.
 
Met de in de winkel klinkende lyrics van het lied, gaan mijn gedachten snel: Wat zoek ik soms in het leven. Wat vecht ik soms met mijn leven. Wat ben ik soms bang voor het leven en ouder worden en verlies. En vooral: wat koester ik veel van mijn leven. Ben ik daarom misschien soms ook bang? Liggen die intense koestering en angst automatisch in elkaars verlengde? Zijn het buren? Onlosmakelijk met elkaar verbonden? 

Giechelend loopt hij weg.

Ik giechel ook, blij dat ik toch terug ben gegaan naar deze winkel. Zoals een kind, dat voor het eerst een lieveheersbeestje over zijn vingers laat kriebelen of trots de klas binnenstapt met zijn nieuwe allermooiste trui of speelgoed. 

Ik zucht.
I love my life.

De man wandelt zwalkend verder en mijn middelste heeft het rondjes draaien weer opgepakt.
Ik kijk in de maxi-cosi: 'Hee ventje!'
Ik grinnik. Hopelijk doe ik dat nog net zo als ik dik in de 90 ben.

Nieuwsbrief

Meer inspiratie, mooie momenten van oplichting, ideeën om zelf of anderen wat op te lichten, jezelf lichter te voelen of even stil te staan? Schrijf je in!

Galerij

Video

Rens licht op is een verzamelplaats voor bijzondere, verrassende, kostbare, ontroerende en stilzettende momenten van mij én jullie om elkaar te raken en inspireren met wat er toe doet.

© 2018 Rens Licht Op

Je hebt toestemming om teksten te kopieren of af te drukken voor eigen gebruik en informatieve doelen. Neem dan wel even een vermelding naar deze website op. Verveelvoudiging, distributie, commercialisatie of exploitatie door derden mag niet zonder mijn expliciete toestemming. Neem contact op met Rens via social media of Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.